خوب بالاخره تصمیم گرفتم خودم تنها به راهم ادامه بدم. بدترین رفتاری رو که از یک انسان میشد دید، از اون آدم دیدم! البته در نظر من بدترین رفتاره. خوب به نظر من کسی که سعی میکنه به شعور و فهم طرف مقابلش بی اعتنایی کنه، یعنی بزرگترین توهین؛ و اون آدم این کارو با من کرد. در حقیقت برای من شعور و درکی متصور نشد. هرچند الان دیگه بعد از گذشت دوروز گاهی به فکرش می افتم... و زیاد ناراحتم نمی کنه. خدارو شکر که یاد گرفتم سریع از یه مسئله بگذرم. حالا واسه انجام اون کاری که تصمیم گرفته بودم با شخصی دیگه شروعش کنم، مردد شدم. نمی دونم... هرچه پیش آید خوش آید، چون میدونم این نیز بگذرد و من راه خود را از خلال این همه خواهم گشود.
برچسب:
نویسنده: آرمان طاهری